blog

 

Grensoverschrijdend uitje

9 november 2018 door: Annemieke van den Berg van Saparoea

 


Das haus Schulenberg

In de herfstvakantie was er toch echt een grensoverschrijdend uitje. Een weekend met wol, in Duitsland. Naar das haus Schulenberg in Schulenberg, Marlow. Spullen verzamelen, auto voltanken, routeplanner bestuderen en gaan. 'T was me wel een stukkie rijden, zo voorbij Rostock in Duitsland. En wat is het daar 's avonds donker op de weg. Elke auto voor ons gaf me toch het idee niet helemaal alleen op de wereld te zijn. Een warme ontvangst stond ons te wachten, wij waren de hekkensluiters van de groep. Reeds 3 volle auto’s waren ons voor gegaan. Met z’n allen logeerden wij in deze mooie boerderij, ieder een eigen kamer, stijlvol ingericht met een speciaal thema. Ik mocht in de jachtkamer. (Maar had natuurlijk ook wel in de flamingokamer of vogelkamer willen slapen, voor de volgende keer!) Zaterdagochtend was de start: met Duitse en Nederlandse cursisten startten we met taart, koffie, en een eerst viltinstructie. Na over mijn eerste 'Rudi Carell' ervaring heen te zijn, durfde ik wel wat meer Duitse woorden uit te spreken. Gelukkig woonde ik 20 jaar geleden een half jaar in Duitsland als stagiaire, maar veel juiste woorden waren al weggezakt. De uitleg bleek wel toereikend en er werd vol enthousiasme gestart met het verzamelen van kleuren wol, leggen van afbeeldingen en sorteren van wol. Buiten werden vachten gevilt van alpaca's en heideschapen. Binnen werden de prachtigste afbeeldingen gemaakt van merinowol. 

Ondertussen in de keuken.... 
Verscheen het ene lekkere hapje na het andere onder de bezielde leiding van Antje en Anne. Zo vloog de dag om en kon een enkeling het zelfs niet nalaten om ’s avonds nog wat te prikvilten. De volgende dag eerst weer een beetje uitslapen, ontbijtje en nog eens een afbeelding samenstellen. Aan inspiratie was geen gebrek. Je hoefde alleen maar naar buiten te kijken. Het gebied bevindt zich bij het Reichnitztal, een mooi beekdal-landschap tussen Rostock en Rügen. Overal van die prachtige herfstkleuren in zo’n Teletubbie achtig landschap met heuvels en kuilen (lees Pingo’s). Veel wolschilderingen en vachten werden er gemaakt. En er ontstond een enorme kruisbestuiving aan inspiratie en gezelligheid met heerlijk verzorgde maaltijden door de gastvrouwen. 

Vogels kijken
De streek is een kraanvogel-trekpleister tijdens de vogeltrek. Dus onder leiding van onze eigen meegereisde vogelgids (mijn vader), bezochten we een voederplaats, waar kraanvogels bijgevoerd worden met maïs, zodat ze niet overal op allerlei velden eten zoeken. Daar worden de boeren niet zo blij van. Daarna een kraanvogel-informatiecenter, kon je die vogels in opgezette staat eens goed van dichtbij bekijken. Ze zijn best groot! En we wilden ook nog naar een uitkijktoren voor mooie vergezichten. Die toren was wel verrekte hoog en stond daar als een robuuste pilaar met uitzicht naar het eiland Rügen en in de verte zelfs Denemarken. Het bleek een oude grenspost uit de DDR-tijd te zijn. Door de ondergaande zon hadden we een prachtig lichtschouwspel met knalgeel oplichtende riet-oevers en bomen in prachtige herfstkleuren. Tot slot (eigenlijk net iets te laat) zagen we de laatste kraanvogels naar het ondiepe water vliegen. Als je ze eenmaal gehoord hebt, vergeet je dat geluid ook niet meer, ze trompetteren wat af met z’n allen. Thuis gekomen, lekker eten, kraanvogeltje van je servet vouwen en met de beentjes omhoog.

LPG - DDR
De volgende dag (iedereen bleef langer) was er nog tijd voor een interessante rondleiding door het Landwirtschafliches Produktions Genossenschaft (LPG) wat Das Haus Schulenberg vroeger was; een agrarische productiecoöperatie tijdens het DDR-tijdperk. Antje en Tom kunnen er mooi over vertellen en hebben er zelfs een museum ingericht wat zeker de moeite waard is om een indruk te krijgen hoe de organisatie tijdens de DDR-periode verliep. Dus mocht je nog eens een leuke uitvalsbasis zoeken voor het ontdekken van dit gedeelte van Duitsland, het is de moeite waard als je van natuurschoon en culturele schatten houdt. 



 

Voeg een reactie toe

Dromen vormgeven

8 november 2018: door Annemieke van den Berg van Saparoea


 

In mijn vorige blog (Eigen koers varen) schreef ik hoe ik besloot mijn eigen werk te creëren. Deze blog vormt het vervolg hier op, de vormgeving van een droom!

 

Spuugzat

Ken je dat? Je bent je bewust van iets wat je graag wilt, maar daarnaast wordt het gevoel wat je niet wilt ook steeds sterker. Zo wilde ik het ontzettend lelijke kantoorgebouw waar ik al 10 jaar werkte, niet meer in. Gewoon omdat ik mezelf te leuk vond om er mijn werktijd door te brengen. Al mijn werk zat in een computer en dat waren lange dagen zo als ik daar achter bleef zitten mijn best te doen. Toen waren er ook nog ernstig zieke familieleden waardoor sommige zaken wel heel laag op mijn ladder van belangrijkheid kwamen. Werk stond op de onderste trede. Mijn hakken, ook op de onderste treden, verdwenen gewoon als vanzelf in het zand. Iets met ziektewet. Nou daar had ik dus geen zin meer in, dat had ik vaker meegemaakt. Ik was niet ziek, ik was het gewoon letterlijk spuugzat. Goed, het einde kwam snel in zicht, want ik wilde geen etiket meer met opgebrand, overwerkt, ik was er klaar mee en besloot dat het tijd was voor een grote stap. Eentje met behoorlijke financiële consequenties…

 

Schaapjes vilten

Ik ging workshops vilten geven. Ik vilte mij een slag in de rondte. Alles wat ik op Pinterest zag, maakte ik. Een stroom aan blijdschap, opluchting en tegelijk frustraties volgde. Blijdschap en opluchting omdat ik eindelijk tijd had om creatief te ontwikkelen en te maken. Frustraties omdat ik alles op facebook postte en veel positieve reacties kreeg, maar de helft van de groepen kon cancelen wegens te weinig deelnemers. En onder de streep bleef er geen cent over. Ik was zo goed als vrijwillig bezig. Maar ik bleef door gaan, want het leukste vond ik de mensen die zo enthousiast waren als ze een workshop  hadden gevolgd. Dus het ging me om mensen blij maken met blije dingen. En al deze mensen hadden ook een netwerk, en van mijn studie weet ik niet veel meer, maar wel dat mond-tot-mondreclame de beste reclame is.

 

Pipowagen
Mijn eerste freelance opdracht was in een Pipowagen, ik mocht er een half jaar een heel kinderprogramma optuigen bij een zorgboerderij met als werkplek De Pipowagen. Wat een lol vond ik dat. Zat ik daar in zo’n oude schaftkeet …. Samen met een collega maakten we een hele planning voor verschillende activiteiten op woensdagmiddag en voerden deze uit. Ook kinderfeesten begonnen te lopen. Dat verdiende dan wel goed, maar op den duur voelde ik mij meer strenge juf dan creatieve geest. Hier was het verdienmodel niet wat je zegt stevig. Wel een enorme investering voor mijn naamsbekendheid, want na vele feestjes weten de ouders je wel te vinden. Het werd tijd voor meer strategie…

 

‘I’m a Business Model’

Want ik moest geld verdienen. Met werk wat me blij maakt. Wat me naast geld ook energie oplevert in plaats van dat het alleen maar energie kost.

Ik ging

-  Cursus ondernemen volgen

-  Website bouwen

-  Reclame maken, fysiek en digitaal

-  Op markten staan voor bekendheid

-  Financiën en belastingen regelen

 

Door de cursus Ondernemen leerde ik met het boek Business Model You werken. Waar zelfs een plan in stond van een hondenliefhebber die een hondenuitlaat-service startte. Nou, dan kon ik toch ook geld verdienen met naaien en vilten? (degenen die scheef keken bij het woord naaien behoorden toch al niet tot mijn doelgroep, dus ‘so what’). Die website kwam er ook. Lang leve mijn IT-achtergrond. Het mocht van mij allemaal niks kosten want mijn financiële beleid bestond uit twee woorden: NO RISK. Ik investeerde alleen met eerst verdiend Mooimiek-geld.
Nou je begrijpt, dat gaat in deze ‘business’ niet hard. Mijn diepte investering bedroeg 2 nieuwe naaimachines en de rest kreeg ik of kocht ik voor een prikkie op marktplaats.

Het prettigst van deze zoektocht was dat het zich thuis kon afspelen, ’s avonds laat of onder schooltijd. Dus naast gezin en een druk bezette echtgenoot. Kortom: ik was werk aan het creëren wat bij mij en om mij paste, met als doel: €500 per maand aan inkomsten en heel veel voldoening. Want dat is wat ik overhield na aftrek van allerlei extra kosten op een veel hoger salaris.

 

Angry birds

Na drie jaar had ik mijn doel behaald.

En toen? Een serieuzer inkomen en een steviger verdienmodel moest er komen

Meer continuïteit in inkomsten

Grotere groepen

Dus projecten en lessen ontwikkelen in wat ik goed kan: naaien en een leuke beleving aanbieden, zoals vachtvilt workshops, kindernaailessen, angrybirds (iconenen uit een toen populair computerspel, zie foto) met een naaimachine maken: dit bood ik als project aan op een middelbare school. Met ruim 40 kinderen maakten we deze gedurende een week. 80% jongens, 20% meisjes. Wat een lol met pubers achter een naaimachine. Ik was compleet gesloopt maar het was geweldig met die bij-de-handte- gasten. Alleen werkten die krengen van een machines vaker niet dan wel.

 Rieshoek

Ondertussen had ik die Pipowagen ingeruild voor een lokaal in een oude school, De Rieshoek in Noordlaren. Daar kon ik lessen geven, het was er lekker warm en er waren meer ondernemers. Dus verzon ik onderwerpen voor een serie naailessen, maar in welke vorm giet je dat….

Dus ik bood aan:

-  Strippenkaart voor 5 lessen, zelf in te delen. WERKTE NIET, want ik was te druk met administratie daarvan bijhouden, toen:

-  Gewoon 5 lessen volgen achter elkaar. WERKTE NIET, want de voorbereidingstijd was veel

-  DUS… 10 lessen en je gelooft het niet, maar dat WERKTE WEL. Want het kost me evenveel voorbereiding en marketing, maar er verschijnt ander publiek, mijn publiek. Mensen die willen investeren in 10 lessen en daar ook tijd en inzet voor inplannen.

 

Halve wind

Zo heb ik met MOOIMIEK mijn eigen werk gemaakt.
Zonder pensioen en arbeidsongeschiktheidsverzekering, maar daarover maak ik me met ons eigen huis maar geen zorgen. Ik zeil qua zekerheden gewoon wat meer hoog aan de wind. Qua uithoudingsvermogen zeil ik gewoon halve wind, de snelste koers met de meeste spetters als je van laserzeilen houdt zoals ik
😉

 


 

Voeg een reactie toe
 

Eigen koers varen

25 oktober 2018 door: Annemieke vd Berg v. Saparoea


 

Overstag

‘Het op een heel andere manier proberen’. Op mijn computer geeft het woordenboek dit in als ik zoek op ‘het roer omgooien’. Ik zoek het op, want ik ben een zeiler en vind het roer omgooien een vorm van overstag gaan, van de andere kant op. Dat komt op hetzelfde neer dus. Maar ook had ik al weer aan dat beroemde televisieprogramma gedacht. Waar ik soms tenenkrommend naar kijk, maar soms ook met bewondering en respect voor de mensen die zulke stappen durven te zetten! Mijn manier van werk creëren is gelukt door overstag te gaan.  (Voor de niet-zeilers onder ons: je kunt niet tegen de wind in zeilen, maar er wel naar toe kruizen door steeds overstag te gaan met een zo hoog mogelijke aan-de-windse koers. Vermoeiend maar uitdagend).

 

Trots

Ik heb een stap gezet waar ik trots op ben. Weliswaar met buikpijn, slapeloze nachten, brokken in mijn keel, maar het geeft dan ook de grootte van de stap weer. Omdat ik overtuigd was dat ik spijt zou krijgen als ik het niet zou doen. Mijn eigen werk creëren met iets dat ik leuk vind. Door overstag te gaan, en niet steeds de vermoeiendste of uitdagende weg te kiezen. Eerst maar tot rust komen met de kinderen thuis. Ik was eigenlijk totaal opgebrand. Gelukkig heeft mijn echtgenoot een goede baan, maar ik ben opgegroeid met de jaren-80 slogan: een goeie meid is op haar toekomst voorbereid, dus er moest alleen al voor mijn eigen ego sowieso weer een inkomen uit mijn inzet komen.

Droom

Mijn droom was: alleen op een onbewoond eiland met een naaimachine en veel stof. Ik vond een werkplek in een oude school, dus er kwam een creatief atelier waar mijn creatieve uitspattingen plaats konden vinden. Een plek die metafoor stond voor zelf dingen maken, vrijheid, geen regels anders dan mijn eigen. Geen functioneringsgesprekken met verbeterpunten die na uitvoering zinloos verdwenen in de lade. Oké, dat was mijn gevoel er bij.

Nieuwsgierig hoe mijn droom vorm kreeg? Hou daarvoor mijn volgende blog in de gaten.



 

 

Voeg een reactie toe
3 juli 2018
 
Koken zonder sausjes of het maken van een basispatroon 
 
Patroontekenen
Vorig jaar leerde ik patroontekenen. Het greep me. Op basis van eigen lichaamsmaten een patroon maken. '' De kans dat het dan goed zit is vast groter dan als ik zo maar iets uit de bekende naaitijdschriften maak en het dan uiteindelijk net niet zit". Dacht ik. 
Na wat oefenen met tekenen onder de bezielde leiding van Santie de Klerk, had ik mijn eerste 'pas' af. De kans op een goeie pasvorm bleek 95%! Een bovenlijfje waarbij ik ruimte bij de schouders had en dat er niet grote hoeveelheden stof in mijn zij flapperde, dat was het resultaat. Dus niet een zwaktebod op maat 38 omdat mijn schouders te breed zijn en ik eigenlijk maat 36 heb. Dit resulteerde in een eerste serie naailessen waarbij ik het basispatroon tekende en de cursisten deze jurk maakten. Wat een enthousiasme bij de cursisten en inzichten die ik niet van te voren bedacht had...

Goed, nu een jaar later...

Na een jaar patroontekenen en vele jurken verder, zijn de reviews het vermelden waard. Cursisten leerden hoe ze een ronde hals tekenden, of een V-hals. Met eenzelfde basispatroon gewoon variëren en weten hoe je aanpassingen juist op het patroon intekent om te kunnen maken. 
Eigenlijk is deze manier van kleding maken als koken zonder zakjes (lees kant-en-klare-sauzen). Vanwege voedselallergie doe ik dat ook al jaren. 
Het maakt de keuze voor een model een stuk eenvoudiger als je een basispatroon in huis hebt en dit naar hartenlust kunt aanpassen met halslijnen en mouwlengtes (op de juiste hoogte, passend bij jouw postuur).
 
Kleur- en styleconsultente
De hulp van een stylist is daar bij wel handig. Samen meten we de 'maten' en maken een advies voor juiste model kleding met bij je figuur passende uitstraling. De laatste les is gericht op welke accessoires je toevoegt en waarom. En natuurlijk is er nog een rondje 'toppers en floppers', waarbij het je vrij staat de floppers van de ander jouw toppers te laten worden. 
 
Hoe verder?
Het brengt me zelfs zo ver dat ik nu maar aan de broeken begin. Want ook daarin is het makkelijk als je zelf over een basispatroon beschikt wat je kunt aanpassen al naar gelang de mode (lees: strakke of wijde pijp, hoge of lage taille)
Doel blijft om het patroontekenen eenvoudig en laagdrempelig te houden.

Voeg een reactie toe

Snoopy onder spanning 
geschreven: 16 juni 2017

Het lievelingsshirt van mijn jongste zoon staat nogal onder spanning. Of te wel: te klein. Dus ik verzoek hem het shirt uit te trekken en bij de stapel 'te klein' te leggen om naar de kledingrecycling te gaan. Maar het mag niet weg...
Van bewaren hou ik niet; te veel spullen. 'Oké' zeg ik om bakzeil te halen op mijn aktie, 'zal ik er een groter shirt van maken?'
Een volmondig 'ja' is het antwoord. Dus het 'Thor' patroon (van La Maison Victor) waarvan ik al meerdere shirts maakte wordt weer tevoorschijn getoverd. Aangevuld met extra tricotstof voor de rug en mouwen.
 
Voorpand verlengen 
Alleen het voorpand, waar Snoopy opstaat, laat ik zoveel mogelijk in tact. Van de achterkant van het shirt kan ik net geen 2 mouwen knippen, dus daarvoor een ander stofje uit de voorraadbak. Een fluweelachtig stofje met een hoge aaibaarheidsfactor. Ook goed voor deze knuffelbeer-zoon. Het voorpand moet verlengd worden, dat doe ik dan wel met stof die ik uit de achterkant knip, dat is van dezelfde (verwassen) en rekbare kwaliteit.
 
Raglan mouwen 
Gelukkig heb ik een vrije avond en een goed humeur, dus om al te veel vragen over - wanneer ik hem nou eindelijk eens af heb - te voorkomen, vat ik de koe bij de horens en maak 's avonds gelijk het shirt. De bies bij de halslijn is het lastigst, dit zet ik altijd eerst vast met een rijgdraad om losschieten van het af te biezen stofje te voorkomen (en dan gebeurt het me nog vaak dat het wel losschiet tijdens het vastnaaien)..

Wat voor kledingstukken recycle jij zoal?
 

Petra | 16-06-2017 10:30
Wat een leuk idee! Zo jammer als een leuk shirt te klein is geworden. Nu weet ik hoe ik dat kan oplossen in 't vervolg ????
Voeg een reactie toe

Archief

51618 bezoekers (78966 hits) sinds 28-11-2016
Powered by webXpress